En toen was het bijna Vaderdag


En toen was het bijna Vaderdag

Mi-Ling Hu - 18 mei 2017


Vaderdag is in aantocht! Na een verrukkelijke Moederdag op een roze wolk beleefd te hebben, is het nu tijd om de vaders in het zonnetje te zetten. Tja dames, de wet van wederkerigheid is hier of course van toepassing. En laat dat nu net zijn waar Mi-Ling errug gevoelig voor is. Al piekerend over wat voor origineels ze kan bedenken, begint ze zich af te vragen waarom ze al die moeite zou moeten nemen. Want hebben vaders überhaupt 'recht' op Vaderdag?   


dubbel ontbijt op bed

Wat een heerlijke, heerlijke zondag heb ik achter de rug! Voor het eerst, maar dan ook echt voor het eerst, heb ik het mezelf gegund om te genieten van Moederdag. Kids hebben me verwend met maar liefst twee keer ontbijt op bed. Eline, onze jongste van 6, had een flinke bloedneus 's avonds gekregen. Het arme kind was bekaf, en daardoor miste ze de eerste ronde ontbijt op bed. Maar mama moest en zou van haar het beloofde "MOEDERDAG=ONTBIJT OP BED!" krijgen.      

  

vaders wel 'recht' op Vaderdag? 

Gelukkig was papa daar om te helpen (superheld!). Zonder morren hielp hij zijn ongeduldige dochter bij het smeren van haute cuisine à la beschuit met reepjes kaas en toefje aardbeienjam. Artistieke knutselwerkje en uit het hoofd voorgedragen poëzie volgden met als klap op de vuurpijl, geheel onverwacht: een allerschattigst en fleurigst bloemenplant in witte pot! Hij vond het zelf nogal een bescheiden gebaar (stelde niks voor, had ze tegelijk gekocht met de bloemen voor zijn eigen mama), maar ik smolt ter plekke. Ai, dacht ik meteen, dat ging lastig worden voor Vaderdag, wat al over een kleine maand was.

Nu ben ik dus al een paar dagen aan het piekeren wat Vaderdag voor mij eigenlijk betekent. Wat voor rol nam mijn vader in ons gezin in? Hoe kijk ik aan tegen vaders in het algemeen? En, geloof ik überhaupt dat vaders recht hebben op een Vaderdag?


wie is die man toch die op zondag altijd het vlees aansnijdt? 

Ken je deze reclame nog? Een man, 8-jarig jongetje en 6-jarig meisje, allen in hun zondagse pak, zitten netjes afwachtend aan een mooi gedekte tafel. Spannende muziek eronder. Het jongetje gluurt af en toe, ietwat angstig, naar de man. Dan gaat de deur open en komt een vrouw, ook netjes gekleed en haar keurig in een knot, met een mooie rollade op een schaal binnen en zet deze voor de man neer. De man kijkt opgetogen en begint het vlees aan te snijden. Camera op het jongetje, die je via een voice-over in gedachten hoort denken: "Wie is die man toch die op zondag altijd het vlees komt aansnijden?"

Eind jaren negentig lanceerde SIRE deze reclamecampagne om zo mannen te stimuleren meer deel te nemen aan de dagelijkse zorgtaken. De kritiek die er op volgde was niet mis. Zo zou deze discriminerend zijn. Maar ook al was de kritiek messcherp, effect heeft de spot zeker gehad, zowel bij mannen als bij vrouwen. 

In mijn ouderlijk gezin waren de rollen overduidelijk: vader werkte hard en was kostwinnaar en moeder deed het huishouden en alle zorg rond de kinderen. Toen mijn moeder ook fulltime ging werken (samen met mijn vader runde ze een Chinees-Indisch restaurant dat het hele jaar door 7 dagen per week open was), bleven deze taken bij haar liggen. Mijn vader heeft in zijn hele leven nog nooit een luier verschoond of toiletpot gepoetst.


wedstrijdje verpissen en spuitpoep

Mijn man daarentegen, die heeft menig billetje wel gezien. Midden in de nacht al slaapwandelend flesjes geven en luiers verschonen: he did it all, my guy! Krachttermen waren dan niet ongehoord. Dan had zoonlief een nieuw record verpissen behaald. Hij zorgde ook voor de nodige afwisseling, onze kleine rakker, dan trakteerde hij stoere papa op een potje spuitpoep van wel een meter ver! 

Dat zag ik míjn vader echt niet doen. Negen kleinkinderen heeft ie, inmiddels allemaal al een tijdje uit de luiers, en allemaal heeft mijn vader ze gedragen en met ze gekroeld. Maar o wee als er eentje een kreetje begon te slaken in zijn armen. Dan was het snel de dichtstbijzijnde andere volwassene zoeken om het kind daar te laten sussen. Niet dat mijn vader alleen hield van brave en lachende kindjes. Het was eerder dat hij geen idee had wat hij nu met zo'n jammerend kind aan moest. In zijner verdediging, had hij ook nooit geleerd van zijn vader.


wat wil je nou!!!

Nu herken ik dat gevoel. Voordat ik mama was, en ook de eerste maanden als kersverse ouder, had ik geen idee wat zo'n schreeuwend kind nu van me wilde. De borst? Gedaan en voldaan. Luier? Check, helemaal schoon. Kramp? Spelen? Aandacht? Geld? Een andere mama? We wisten het soms echt niet meer. Helaas pindakaas, we zaten met het joch opgescheept. Als het kon dan hadden we, net als opa Hu, het kind tijdelijk gedumpt bij de eerste-de-beste-wel-redelijk-voldoende-ziet-er-betrouwbaar-uit-volwassene in de buurt. Maar ja, het blijft toch je kind hè? ;-)

"Wèèèèèèh", huilde het kind, en "Wháááááá", was standaard het antwoord van de gefrustreerde ouders. En de volgende ochtend was voor papa gewoon een normale werkdag. Arme schat...


mijn vader, mijn held

Dan hadden onze ouders het misschien toch beter bekeken. Daar was duidelijk wie wat deed. Moeder vertrouwde erop dat vader het geld verdiende en andersom rekende hij erop dat zij thuis de boel runde. Kwam vader thuis van werk dan stond er een voetenbadje voor hem klaar en waren de kinderen gevoed en gebaad en lagen dromend in bed (mijn vader werkte als kok en maakte lange dagen). Behalve ik dan...

Ik was dól op mijn vader. Ik herinner me nog goed dat hij ver weg werkte en één dag in de week vrij was en dan de trein naar huis pakte. Rond middernacht kwam hij dan thuis en zijn allergrootste fan vloog hem dan om de oren. Dan kletste ik hem de oren van zijn kop en bedelde om mijn lievelingsmaaltlijd: dumplings! Stond hij, doodmoe na een lange dag werken en vermoeide treinreis, voor zijn driejarige dochter deeg te kneden voor de vleespasteitjes. Ik hou van mijn vader, zielsveel, juist om dit soort momenten.


teglijk lief en o zo sexy!

Hoewel mijn vader behoort tot de stempel 'wie is die man toch die op zondag altijd het vlees aansnijdt?', is hij me daarom niet minder dierbaar. Tijden veranderen, hoe er nu gedacht wordt over ouderschap is zoveel anders dan dertig jaar terug. Mijn kids boffen met hun vader,die dagelijks voor ze klaarstaat. Die ze op hun kopt hangt en hen kietelt tot er "meisjes- of jongensgenade!" geroepen wordt. Die op de grond ijverig met de lego aan de gang is en van kartonnen dozen de mooiste kastelen en piratenboten maakt. Die geduldig in de ochtend boterhammen smeert, haren kamt, en kusjes uitdeelt op zere knieën en ellebogen. Hoe dóen ze dat toch, vraag ik me regelmatig af? Zo lief zijn en tegelijkertijd verdomd sexy!


en het veto luidt...

Dus, is Vaderdag belangrijk? Wil ik dat binnen ons gezin jaarlijks de papa in het middelpunt staat? JA!!! Mijn vader is de afgelopen jaren zo gegroeid. Als ik zie hoe hard hij zijn best doet met al zijn 9 kleinkinderen, hoe dol mijn kinderen op opa zijn en hoe gemakkelijk het oppassen hem nu afgaat. (Hij rent nu pas na 10 tellen weg bij de eerste tekenen van een mogelijke crisis...) Dan is het wel duidelijk: VADERDAG RULES! Dus kom maar op met je commerciële gedoe, ready to celebrate our daddy!

      

Liefs,

Mi-Ling


Ook interessant

 4 tips om je buikje te verbergen

in een jurk

 Iedereen kent het wel, daar hangt jóuw

droomjurk! Maar mooi dat je die niet 

meeneemt, want jij, jij hebt een buik...




Fotofobie

Model zijn voor je eigen

collectie en een fotofobie

hebben. What do you do?

Als een gek trainen natuurlijk!


Over de blogger


Mi-Ling Hu is co-owner van Dare by vk. Ze vindt het heerlijk om uit te slapen, te bingen of gek te doen met haar 2 kids. Liefde voor gezin, familie en vrienden gaat haar boven alles, maar ze zegt zeker geen nee tegen een ontspannen avondje me-time! 


Er zijn geen producten in deze categorie.