Even Voorstellen

Even Voorstellen

Vera: Zoooo Mi-Ling, stel je eens voor…
Mi-Ling: Ja lekker, mag ik als eerste! Okeee, ik durf wel als eerste. Ik zal mezelf wel opofferen, zoals altijd! (steekt tong uit naar Vera) Ik ben Mi-Ling, 38 lentes jong, geboren en getogen in Nederland maar met super Chinese roots. Al jaren trouwe partner van een supertoffe heerlijke man. Samen hebben wij een spontane zoon en een heerlijke dochter gemaakt ;). Momenteel bezit ik de beste job ever: samen met jou voor dameskleding en -accessoires shoppen en daarmee een heleboel mensen blij maken! Back to you!
Vera: Hoi ik ben Vera, mama van drie heerlijke zonen, nouja meestal heerlijk dan hahaha! Partner van, mede-eigenaar van Dare by vk, kleding en -schoenenfreak. Ik kocht van m’n eerste loon meteen schoenen. Dàt waren mooie laarzen, 270 gulden kostten ze toen en ik liep al maaaanden langs die winkel alleen om die laarzen te zien. Beige laarzen met hoge hak, van croco leer. Ik was zoooo verliefd op die laarzen. Tweede loon was ook voor kleding en schoenen eigenlijk… Ach, ik had vroeger twee banen naast school om mijn kleding- en schoenenverslaving te kunnen subsidiëren. Nog steeds heb ik een mega kledingkast… Mijn man en ik hebben een grote kledingkast, wat zoveel betekent als dat hij 1,5 meter heeft en ik de rest van de 12 meter, hahahaha! Tja, verschil moet zijn hè. Het kon dus eigenlijk niet anders, dat ik uiteindelijk in de mode terecht kwam.
En jij Mi Ling? Ondernemersbloed? Modefreak?

Mi-Ling: Eh… Nou, ik ben nogal een laatbloeier, op beide gebieden (lacht schaapachtig) Ik heb altijd al eigen baas willen zijn en ook altijd gedacht dat ik een super model was! Nee, dat laatste is een grapje. Het leek me superfantastisch als ik een eigen zaak zou hebben: lekker eigen baas zijn, zelf je tijden indelen en besluiten nemen vanuit mijn superdeluxe kantoor…  Ach, erover dromen kan nooit kwaad, toch? Mijn ouders bezaten een Chinees-Indisch restaurant. Daar komt dat ondernemersbloed vandaan, denk ik. Maar ik had iemand nodig om dat voor elkaar te krijgen, een creatief iemand. (wijst naar Vera) Jou dus!

Vera: Ik denk dat je jezelf te weinig eer aan doet, je bent enorm creatief... En dan ben je ook nog eens goed in focussen, juridische zaken, planningen. Zonder jou zou ik constant zweven en verzuipen in alle ideeën, zonder dat er iets constructiefs uitkwam. Jij houdt echt mijn beentjes aan de grond!
Mi-Ling:  Hou op zeg, je laat me blozen! Ik heb mezelf nooit direct in de mode zien werken. Ik had nooit make-up op, tja ik zat op het vwo hé. (glimlacht breed) Ik vond wel dat ik redelijk gekleed ging, wel wat gevoel voor stijl ha. Maar mode? Ik had niet gedacht dat ik daar ook daadwerkelijk een carriére in zou kunnen hebben. Het is ook zo leuk! Het is heerlijk om te shoppen voor onze eigen zaak, materialen te beoordelen op kleurpatronen en een eigen collectie samen te stellen. Ik ben zelfs model! Haha! Vraag maar raak, want ik weet nu alles van foundations! We kunnen onze volledige creativiteit kwijt, omdat we Dare by vk zo mogen vormgeven als wij zelf willen. Dus naast mode, schrijven we ook blogs. We hebben zelfs een eigen Youtube-kanaal waar onze eerste parodie op staat!

Vera: Ja over carrière gesproken, zo vaak zie je niet een universitair persoon de mode ingaan. Vond je omgeving het geen opmerkelijke keuze?
Mi-Ling: Er zullen vasst wel mensen raar op hebben gekeken, maar mijn ouders stonden direct achter mij. En dat is toch wel het allerbelangrijkste, dat je familie achter je staat ♥. Ik heb zo veel geleerd, zo veel opleidingen gedaan: Chinese talen en culturen in Leiden, Facilitair Management in Limburg, Journalistiek in Brabant... En me verdiept in de docentenopleiding Nederlands... Anderen zagen dat aan voor 'de weg kwijt zijn', maar ik zie diversiteit en uiteenlopende interesses. En nu mijn allergrootste liefde: mode! Misschien wisten mijn ouders al lang voordat ik ik het wist, dat ondernemerschap en mode in mijn bloed zit.

Vera: Ik snap sowieso niet waarom er vaak gedaan wordt alsof mode alleen voor mensen zonder hersenen is. Alsof je minder intelligent bent als je er leuk uitziet of blond bent. (lacht hard) Alsof je je niet mooi mag maken en  voelen, als je slim bent.
Mi-Ling: Nou Vera, dan zou jij toch wel heel héél dom zijn, want jij bent echt heel blond! (moeten beiden hard lachen)
Vera: Geen zorgen, mijn hersens doen het gewoon! Maar je hebt gelijk, lang blond haar wordt nou niet bepaald geassocieerd met intelligentie (moet nog eens hard lachen)
Mi-Ling: Ken je een paar domme blondjes grapjes?
Vera: (droogjes) De vraag is eerder, welke ik nog niet gehoord heb...

Mi-Ling: En jij? Wilde jij altijd eigen baas zijn?
Vera: Geen idee. Dat is een goeie vraag... Nee dat is geen vraag, ik wilde wel, maar durfde dat nooit. Ik was altijd de 'tweede man', zat op de bagagedrager van mijn man die al, zolang ik hem ken, ondernemer is. Lekker veilig 'uit de wind'. Bovendien heb ik zo veel jaren niet geweten wat ik wilde. Mijn God, dat was het probleem juist, ik wíst niet wat ik wilde. Ik zocht dat ene, waar je je hart in vond: de beroemde passie en bevlieging. Ik heb rondgezworven in banen, opleidingen gezocht... Mode heb ik altijd geweldig gevonden, een eigen modezaak hebben ook. Maar ik had altijd wel een excuus voor mezelf waarom het niet voor mij weggelegd was. Ik had er toen gewoon het lef en het zelfvertrouwen niet voor, denk ik achteraf.

Mi-Ling: Dat is gek, zo zie ik jou helemaal niet. Ik vind juist dat je overkomt als een zelfverzekerde en krachtige vrouw die juist weet wat ze wilt.
Vera: Ja, nú weet ik wat ik wil. Maar het heeft lang geduurd om hier te komen. Bovendien wilde ik me de eerste jaren richten op mijn kinderen. Vroeger had ik het idee, dat ik, als ik kids zou hebben, gewoon door zou gaan met m'n carrière en een nanny zou nemen ofzo. Maar toen ik ze eenmaal had, wilde ik dat niet meer. Al mijn ambities verdwenen met de noorderzon. Ik wilde er voor ze zijn, ze zelf opvoeden, ervan genieten. Niet dat het uitsluitend genieten was. (moet hard lachen). Sprookjes bestaan niet, maar ik ben blij dat ik het voorrecht heb gehad om ervoor te kiezen om thuis te blijven en achter de schermen mee te werken bij mijn man. Toen de kinderen groter en zelfstandiger waren en in rustiger vaarwater zaten, toen begon het bij mij weer te kriebelen. Er voor ze zijn was heerlijk en ik zou het zo weer over doen. Maar ik ben niet alléén een moeder en partner van. Ik heb meer nodig, ik ben óók Vera! Poeh poeh, dat was weer een lang verhaal, hahaha. Laten we het weer over jou hebben Mi-Ling. Weet je nog de eerste keer dat we je wenkbrauwen lieten doen bij de schoonheidssalon van mijn buurmeisje? Wat was je bang hè.

Mi-Ling: Ja zeg, dat hoeft niet de hele wereld te weten! (kijkt angstig) Ik herleef het moment nu... (stilte, Mi-Ling verkramt en neemt een quasi nonchalante houding aan) Nou, het viel eigenlijk wel mee. Ze hebben me daaronder dus ook gewaxt hè (Vera trekt haar wenkbrauwen vragend op) Nee, niet daar! Onder mijn wenkbrauwen! De schoonheidsspecialiste was heel lief hoor! Tja, nooit make-up hè.
Vera: Ach, je hebt mijn wereld ook verrijkt met al je kennis, vaardigheden en andere benaderingen... Dus why not return the favour. Weer meer nieuwe dingen meegemaakt, weer meer geleerd.
Mi-Ling: Ja, zo kun je het ook noemen (moeten samen hard lachen)

-xxx-
Mi-Ling & Vera

Benieuwd naar onze parodie? Check de Youtube-kanaal van Dare by vk.